AİLE TUTUMLARI VE POZİTİF DİSİPLİN

 

REHBERLİK ve PSİKOLOJİK DANIŞMANLIK VELİ BÜLTENİ

Aile tutumu anne baba ve çocuk arasındaki etkileşimin türüne denir ve çocuğa nasıl davranıldığına göre belirlenir. Anne, baba ve ailenin diğer bireylerinin çocukla olan etkileşimi, çocuğun ileride nasıl bir birey olacağını etkilemektedir. 

 

AİLE TUTUM MODELİ 

 

Çocuğun anne-babadan aldığı önemli iki kavram: Sevgi ve Eğitim

OLUMSUZ AİLE TUTUM ŞEKİLLERİ 

  • Disiplinsiz Eğitim + Yetersiz Sevgi = İçe Dönük Pasif 

  • Disiplinsiz Eğitim + Aşırı Sevgi = Sorumsuz Şımarık 

  • Yetersiz Sevgi + Aşırı Disiplinli Eğitim =  Saldırgan Antisosyal 

  • Aşırı Sevgi + Aşırı Disiplinli Eğitim = Kaygılı Güvensiz 

Olumsuz ve Olumlu anne baba tutumlarını inceleyelim. 

OLUMSUZ AİLE TUTUMLARI 

  • Aşırı Koruyucu-Kaygılı Tutum 

  • Aşırı Baskıcı-Otoriter Tutum 

  • Aşırı Hoşgörülü-Tavizkar Tutum 

  • Mükemmelliyetçi TutumKararsız-Tutarsız Tutum

  • AŞIRI KORUYUCU ve KAYGILI TUTUM

    Aile aşırı koruyucu ve vericidir.

    Çocuğun kendi yapması gereken işler bile koruyucu ebeveyn tarafından yapılır. 

    Çocuğa gerektiğinden fazla özen, kontrol ve boğucu bir şefkat gösterilir.

    Sürekli çocuğa yaşından daha küçükmüş gibi muamele edilir. 

    Anne-baba çocuğun her davranışına müdahale eder.

    Çocuğun bireyselleşme çabalarını engelleyen bir tutumdur. 

    Bu tutumla yetişen çocuklar; 

    • Bağımlı kişilik yapısı geliştirebilirler. 

    • Kendi başına karar vermede güçlük yaşayabilirler.  

    • Genellikle kendine güvenleri yoktur. 

 


Akademik Çözüm Ortakları